กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 398: ในเมื่อสวรรค์ลิขิตมาเช่นนี้ นายก็ไปตายซะ
ฉันอยาก...อยาก...แต่งงานกับเธอจริงๆ...
การไม่ได้เห็น...เธอสวมชุดเจ้าสาวให้ฉัน...คือความเสียดายที่สุดในชีวิตของฉัน...
พ่อ...แม่...เหยียนเหยียน...ขอโทษนะ...ต่อจากนี้...คงต้องทำให้พวกเธอเสียใจแล้ว...
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้
เปลือกตาของหลินมู่หนักอึ้งขึ้นเรื่อยๆ ราวกับถูกถ่วงด้วยตะกั่ว สติที่หลงเหลืออยู่ก็ค่อยๆ จมดิ่งสู่ความมืดมิดโดยสมบูรณ์
เสียงระเบิดทึบๆ ดังขึ้นต่อเนื่องหลายครั้ง
ทั้งหกคนร่วงลงสู่ใจกลางกระแสน้ำวนใต้ทะเลตามลำดับ ก่อนจะถูกคลื่นทะเลคลุ้มคลั่งที่กำลังปั่นป่วนพัดพาลงสู่ก้นทะเลที่ลึกยิ่งกว่าเดิม