กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 387: มีความสุขก็ดีกว่าป่วยล่ะนะ
เส้นเลือดตรงขมับของเมิ่งหร่วนกระตุกขึ้นมาทันที หน้าอกกระเพื่อมแรงอยู่หลายครั้ง
สุดท้ายเขาก็ยังข่มอารมณ์โกรธไว้ได้ ก่อนถอนหายใจยาวแล้วปรับน้ำเสียงให้อ่อนลงเพื่อถามว่า
“จือสือ นายกับผู้หญิงคนนั้นเพิ่งเจอกันแค่สองครั้งเอง”
“ความรู้สึกที่นายคิดว่าเป็นความชอบ จริงๆ แล้วไม่ใช่ความชอบหรอก มันเป็นแค่ความห้าวของวัยรุ่นกับความคิดเด็กๆ ชั่ววูบ นายเข้าใจไหม?”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง จากนั้นก้าวเข้าไปอีกครึ่งก้าว จ้องตาเมิ่งจือสือแล้วพูดเสริมว่า
“งั้นลุงหวังจะถามนายอีกครั้ง ตอนอยู่กับเธอ นายรู้สึกอะไรเป็นพิเศษไหม?”