กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 369: ต้องเป็นฉันมองผิดแน่ๆ!
“ถ้าเกิดเจอภัยพิบัติทางธรรมชาติอะไรขึ้นมา ประชาชนธรรมดาก็คงได้แต่มืดแปดด้าน รอให้สวรรค์ช่วยอย่างเดียวแล้วล่ะ”
ลวี่ผิงขยับเข้าไปกระซิบข้างหูจางหวย
จางหวยเหลือบมองเขาอย่างเอือมระอาแล้วพูดขึ้นว่า
“พูดไร้สาระน่า ทำไมถึงสร้างตึกสูงไว้ตั้งมากมาย พวกเรายังไม่เข้าใจอีกเหรอ?”
“เฮ้อ…”
ลวี่ผิงถอนหายใจเบาๆ จากนั้นก็ลูบคางพลางพึมพำด้วยน้ำเสียงแฝงความหมายบางอย่าง
“เดินดูมาตลอดทาง นายเห็นร้านนวดเท้าที่พอใช้ได้บ้างไหม? ทำไมฉันไม่เห็นสักร้านเลยนะ”
จางหวยชูสามนิ้วทันทีที่ได้ยิน มุมปากยกสูงจนแทบถึงหู ก่อนจะใช้ศอกกระทุ้งแขนลวี่ผิงอย่างกระหยิ่มใจ