กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 365: ฮึ! ขี้เกียจสนใจนายแล้ว!
จนกระทั่งเสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหยุดลงกะทันหัน
หญิงสาวในชุดเดรสสีแดงเพลิงลากยาวจรดพื้น ผู้มีใบหน้างดงามล่มเมือง ปรากฏต่อสายตาเขาอย่างเต็มตา
สายตาของเขาหยุดอยู่บนใบหน้าลูกสาว แววตาอ่อนโยนอันเปี่ยมด้วยความห่วงใยแผ่ซ่านจนไม่อาจจางหาย น้ำเสียงสุขุมเจือด้วยคำขอโทษอย่างเต็มเปี่ยม
“กลับมาแล้วเหรอ เนี่ยนเหอ”
ซูเนี่ยนเหอเงยดวงตาคู่งามขึ้นสบตาเขาตรงๆ
ความเคียดแค้นเพียงริบหรี่ที่เธอสั่งสมไว้ในใจต่อพ่อมาตลอดหลายปี
ราวกับถูกดวงตาคู่นั้นซึ่งเต็มไปด้วยความห่วงใยหลอมละลาย จนสลายหายไปในพริบตา
แต่ความน้อยเนื้อต่ำใจที่สะสมมาตั้งแต่เด็กยังคงไม่จางหาย