บทที่ 329: ชาตินี้ไม่ได้เสียเปล่าจริงๆ

บทที่ 329: ชาตินี้ไม่ได้เสียเปล่าจริงๆ

เขาถือหม้อเหล็กใบใหญ่สีดำสนิท เดินช้าๆ มายังกลางดาดฟ้า

จากนั้นจึงวางหม้อเหล็กลงบนโต๊ะยาวที่ก่อขึ้นจากดินอย่างมั่นคง ภายในหม้อมีไอร้อนหอมกรุ่นลอยขึ้นมา

“ไม่ง่ายเลยจริงๆ ในที่สุดอากาศบ้าๆ นี่ก็แจ่มใสสักที ไม่รู้ว่าต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนกว่าจะไปถึงดินแดนกำแพงน้ำแข็งที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตาตามที่ประมุขศาลบอก”

ชิงเฮ่อค่อยๆ เดินเข้ามาที่โต๊ะยาว น้ำเสียงแฝงความสบายใจและเกียจคร้านอยู่หลายส่วน สีหน้าท่าทางผ่อนคลายเต็มที่

วินาทีถัดมา

ลวี่ผิงกับจางหวยพุ่งออกจากห้องควบคุมตรงมายังดาดฟ้าอย่างรีบร้อน ราวกับพัดพาลมมาด้วย