บทที่ 324: ถ้าไม่มีฝีมือ ก็อย่าทำเป็นรู้ลึกรู้จริง

บทที่ 324: ถ้าไม่มีฝีมือ ก็อย่าทำเป็นรู้ลึกรู้จริง

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เถี่ยเชียวก็ยกยิ้มอย่างมั่นใจเช่นกัน

กลิ่นอายของระดับแปดขั้นเริ่มต้นแผ่คลุมรอบกายเขาในพริบตา

เขาหัวเราะเสียงดังพลางตอบกลับว่า

“จะภูตผีปีศาจอะไรก็ช่างเถอะ ขอแค่พวกมันกล้ามา ฉันจะใช้พลั่วฟาดให้วิญญาณแทบหลุดออกจากร่างไปให้หมด!”

พูดจบ เขาก็นั่งขัดสมาธิลงอีกครั้ง

ดวงตาจับจ้องทะเลดำสนิทเบื้องหน้าอย่างไม่วางตา จิตต่อสู้ในใจเริ่มพลุ่งพล่านขึ้นมาแล้ว

ตอนนี้เขารู้สึกว่าตัวเองแข็งแกร่งจนน่ากลัว

เขาเฝ้ารอเพียงคู่ต่อสู้สักคน เพื่อจะได้สู้ฆ่าฟันอย่างเต็มที่และทดสอบพลังต่อสู้ของตัวเองในตอนนี้ให้รู้กันไป

เวลาไม่รู้ล่วงเลยไปนานเท่าไรแล้ว