กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 322: ออกทะเล!
จากนั้นเขาก็หันไปมองหนิงโม่กับเฝิงซี น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นทันที:
“จริงสิ ช่วงนี้ถ้าเกิดวิกฤตที่ศาลปราบภัยพิบัติในหัวเซี่ยรับมือไม่ไหวขึ้นมา จำไว้ว่าต้องโทรหาครอบครัวฉันทันที”
“พ่อแม่ของฉันช่วยพวกนายได้... อืม ช่วยคิดวิธีแก้ปัญหาให้พวกนายได้น่ะ”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง มองสีหน้าสับสนของทั้งสองคน แล้วโบกมือพลางพูดว่า:
“พวกนายกลับไปเถอะ”
“ครับ ประมุขศาล”
ทั้งสองขานรับอย่างเคารพ จากนั้นก็ขยับร่างพร้อมกัน
กลายเป็นเงาร่างสองสายพุ่งทะยานไปทางใต้สุดของทุ่งน้ำแข็ง ไม่นานก็หายลับไปท่ามกลางพายุหิมะที่โหมกระหน่ำ
“หนิงโม่ เมื่อกี้ประมุขศาลหมายความว่ายังไง?”