กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 320: พวกนายสองคนเป็นมืออาชีพจริงๆ เหรอ?
เธอพึมพำเสียงเบากับห้องที่ว่างเปล่า
“เมิ่งจือสือ เธอนี่น่ารำคาญชะมัด จะไปก็ไปสิ แล้วจะกลับมาเจอฉันอีกทำไม?”
พูดถึงตรงนี้ เธอก็พลันนั่งตัวตรง กอดอกทั้งสองข้าง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความจนใจปนงอน
“น่ารำคาญจริงๆ มือฉันคันไปหมดแล้ว”
“ถ้ารู้ว่าจะไป ก่อนออกเดินทางฉันน่าจะเล่นเกมเล็กๆ กับเขาอีกสักหลายรอบ...”
“เฮ้อ แต่แม่บอกว่าเกมเล็กๆ แบบนี้เล่นข้างนอกไม่ได้ ต้องเล่นที่บ้านเท่านั้น”
“ไม่รู้เหมือนกันว่าจะยังมีโอกาสได้เล่นเกมกับเขาอีกไหมนะ?”
“ถ้าเล่นที่บ้านได้ก็คงดี... แค่คิดก็รู้สึกทั้งสบายทั้งตื่นเต้นแล้ว~”
ทันทีที่เธอพูดจบ