กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 310: เปิดร้านวันแรกก็มีเลือดตกยางออกแล้ว ช่างไม่เป็นมงคลเอาซะเลย
เขากัดฟันพูดเสริมอย่างเคียดแค้นว่า:
“จะเป็นใครมาจากไหนก็ช่าง ฉันก้าวเข้าสู่ระดับแปดแล้ว เรื่องระหว่างเรายังไม่จบ!”
“ยังไงวันนี้ฉันก็ต้องฟาดแกให้ร้องโหยหวนให้ได้ ถึงจะถือว่าจบ!”
พูดจบ แววตาสีดำสนิทของเขาก็เปล่งประกายแน่วแน่อย่างผิดปกติ
เขาหันหลังเดินเข้าไปยังบ้านดินในลานทันทีโดยไม่พูดอะไรอีก
ไม่ถึงหนึ่งนาทีต่อมา เขาก็สะพายกระเป๋าสีดำใบหนาหนักตุงแน่นเดินออกจากลานบ้าน
เมื่อเดินมาถึงประตูลานบ้าน เขาก็หยุดฝีเท้าลงกะทันหัน ก่อนหันกลับไปมองลานบ้านที่ว่างเปล่าอีกครั้ง