กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 298: ลางสังหรณ์ของนายไม่เคยพลาดเลยจริงๆ
แต่กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากคนกลุ่มนี้กลับแข็งแกร่งจนน่ากลัว
แม้แต่คนที่พลังอ่อนแอที่สุดก็ยังแผ่แรงกดดันพลังของระดับหกขั้นสูงออกมา
“ท่านทูตครับ ข้างหน้ามีจุดแสงอยู่ น่าจะเป็นกองทัพไป๋โจ้ว เราควรอ้อมไปจัดการพวกเขาเลยไหมครับ?”
ลูกน้องคนหนึ่งในชุดคลุมสีดำเร่งฝีเท้ามาหยุดด้านหลังผู้นำ ก้มหน้าเอ่ยถามด้วยความเคารพ
ทูตราชันย์กระบี่หรี่ตาลง มองผ่านสายลมหนาวที่โหมกระหน่ำไปยังแสงอุ่นรางๆ เบื้องหน้า ก่อนเอ่ยเสียงทุ้มว่า
“เราอ้อมไป ไม่จำเป็นต้องสร้างปัญหาโดยไม่จำเป็น อีกไม่นานเราก็จะออกจากประเทศหัวเซี่ยได้แล้ว”
“ครับ ท่านทูต!”
หลังรับคำ คนทั้งขบวนก็แยกย้ายออกไปสองข้างทางอย่างฉับพลันภายใต้ราตรีมืดมิด