กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 293 ยอมแพ้ง่ายขนาดนี้เลยเหรอ?
ซีจือเวยเห็นลิ่วหู่หน้าตามัวหมองเต็มทนจึงพูดขึ้น “ต่อไปถ้านายเหนื่อย ขอแค่แต่งตัวอย่างพิถีพิถันให้ซอมซ่อหน่อย สือเอ้อร์ก็ไม่ติดนายแล้ว”
ก็จริง
แต่ทว่า “ผมต้องแต่งตัวอย่างพิถีพิถันให้ดูดียิ่งขึ้นไปอีก เพื่อไม่ให้พอเธอเห็นเด็กชายหน้าตาดีเข้าหน่อย ก็วิ่งตามก้นคนอื่นเขาไปต้อย ๆ”
ซีจือเวย “...” พอเป็นพ่อคนแล้วช่างต่างออกไปจริง ๆ เมื่อก่อนหลานชายคนเล็กของเธออยากจะอู้งานทุกเมื่อเชื่อวัน แม้ว่าจะไม่เคยอู้สำเร็จเลยก็ตาม