เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 268 ท่านเมตตาเธอเถอะนะ เธอต้องอาศัยพึ่งใบบุญคนอื่นมาตั้งแต่เด็ก
ต้าไหนียังไม่ทันเดินไปถึงศาลเจ้าแม่ประทานบุตร ก็เห็นเด็กชายตัวอ้วนจ้ำม่ำคนหนึ่ง มือข้างหนึ่งจับวงกบประตู อีกมือหนึ่งถือข้าวโพดอ่อนท่อนหนึ่ง กำลังชะโงกร่างเล็ก ๆ ออกมามองข้างนอก
ต้าไหนีพลันยิ้มออกมาทันที เพราะต้าไหนีรู้สึกว่านี่เป็นลางบอกเหตุที่ดี
ต้าไหนีมองเด็กชายพลางยิ้มพูดว่า “อุ๊ยตาย! นี่ลูกรักบ้านไหนกันเนี่ย”
เด็กชายมองสำรวจต้าไหนีอย่างอยากรู้อยากเห็นไปพลาง พูดด้วยเสียงอ้อแอ้ไร้เดียงสาไปพลาง “บ้านตระกูลซ่งครับ”
“ที่แท้ก็บ้านตระกูลซ่งนี่เอง หนีแอบออกมาคนเดียวหรือเปล่าจ๊ะ ถ้าแอบวิ่งออกมาคนเดียว ย่าจะอุ้มตัวไปแล้วนะ”
เด็กชายพอได้ยินก็รีบหดตัวถอยกลับไปทันที
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ...” ต้าไหนีถูกปฏิกิริยาของเด็กชายทำให้ขำขัน
ต้าไหนีหัวเราะไปพลาง ก้าวเข้าไปในศาลเจ้าแม่ไปพลาง