กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 229 พวกพ่อแม่อยากให้เป่าฮวาเกาะกิ่งสูงเหมือนฉันไหม?
เถียนเสี่ยวเฉ่าอยากจะพูดว่า พ่อของคนรักกับแม่ของคนรักแกน่ะต่อหน้าพูดอย่างลับหลังทำอีกอย่างจริง ๆ แต่ว่า เมื่อครู่นี้เธอเพิ่งจะบอกลูกสาวคนโตไปว่าอย่าเดาสุ่มสี่สุ่มห้า “ไม่มีอะไร แก...แกไปทำกับข้าวเถอะ ฉัน...ฉันจะหาที่พักผ่อนสักหน่อย”
เหยาเว่ยฮวาเห็นว่าเธอไม่อยากพูดก็เลยไปทำกับข้าว
เถียนเสี่ยวเฉ่ายกม้านั่งตัวเตี้ยตัวหนึ่งไปนั่งอยู่ที่มุมกำแพง
เหยาเจี้ยนฮวากับเหยาซิงฮวาเองก็สังเกตเห็นว่าสีหน้าของแม่ไม่ถูก ต้องเช่นกัน เหยาเจี้ยนฮวากับเหยาซิงฮวาเด็ดผักไปพลาง ยื่นหน้าเข้าไปใกล้เหยาเว่ยฮวาแล้วกระซิบถามไปพลาง “พี่สาว แม่เป็นอะไรไปน่ะ”
เหยาเว่ยฮวากระซิบตอบ “แม่คงจะดีใจมากเกินไปน่ะสิ”