กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 226 คุณ...คุณกระตือรือร้นวิ่งเข้าหาบ้านคนอื่นงั้นเหรอ?
เมื่อก่อนเหยาเป่าฮวาแค่ถูกพ่อแม่ตามใจจนเสียนิสัย ไม่ใช่คนโง่ ระหว่างเล่นโคลนอยู่บ้านกับไปเปิดโลกทัศน์ที่เมืองหลวง อันไหนดีกว่ากัน เขายังแยกแยะออก “ถ้าพ่อแม่ถามผม ผมก็จะบอกว่าไม่รู้”
“เด็กดี ถ้าพ่อแม่ถามนายว่าพอนายตามพี่สาวไปเมืองหลวงแล้ว พี่สาวมีของอร่อยอะไรก็ยกให้นายกินหมดใช่ไหม นายจะพูดยังไง”
“ผมจะบอกว่าพี่สาวให้ผมกินหมดเลย” หลังจากเขาตามพี่สาวคนโตของเขาไปถึงเมืองหลวง เรื่องแรกที่พี่สาวคนโตทำก็คือไม่ให้เขากินของอร่อยคนเดียว ถ้าเขาหาเรื่อง พี่สาวคนโตก็จะยอมอดข้าวไปพร้อมกับเขา เขาหาเรื่องไปสองครั้งก็ไม่กล้าหาเรื่องอีก
“เด็กดี” เหยาเว่ยฮวากำชับเรื่องอื่นอีกเล็กน้อยถึงได้พาน้องชายของเธอเดินมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านของพวกเขา