กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 188 ดีใจเก้อ
แววตาของต้าไหนีพาดผ่านรอยยิ้มสายหนึ่ง
ต้าไหนีเอ่ยในใจประโยคหนึ่งว่า ช่างเป็นลูกคนจนที่ดูแลบ้านแต่เล็กจริง ๆ เด็กที่เกิดมาท่ามกลางเคราะห์กรรมย่อมรู้ความเร็ว จากนั้นถึงมองเสี่ยวเจียซุ่ยแล้วพูดขึ้นอย่างยิ้มแย้ม “ย่อมได้อยู่แล้ว”
เสี่ยวเจียซุ่ยได้ยินดังนั้นก็รีบล้วงห่อเล็ก ๆ สองห่อที่ห่อด้วยใบองุ่นออกมาจากกระเป๋าเสื้อแล้ววางลงบนมือของต้าไหนี “ขอบคุณคุณน้า คุณน้า คุณน้าช่วยเอาไปให้ผู้บังคับการกรมฉางสองห่อได้ไหม ผู้บังคับการกรมฉางทั้งสูงทั้งกำยำ ฉันกลัวผู้บังคับการกรมฉางนิดหน่อย”
รอยยิ้มในแววตาของต้าไหนีเพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน “ได้สิ”