กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 186 ป้าลูกพี่ลูกน้องของเขาเป็นคนที่พ่อของเขาเอื้อมไม่ถึงจริง ๆ
“ไม่ใช่แค่น่าเสียดาย แต่ยังอาจฝังปัญหาซ่อนเร้นไว้ด้วย”
“ฉันเองก็กังวลเรื่องนี้เหมือนกัน เพราะงั้นพอเหอเชียนมาขอร้อง ฉันถึงได้ตกลงรับปากเขาไป นึกไม่ถึงเลยว่าอู๋เว่ยหงจะโผล่พรวดพราดขึ้นมา”
“พอที่นี่ของพวกคุณถูกโอนไปสังกัดท้องถิ่น ความคิดของคนบางคนก็เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว ที่นี่มีเด็กอย่างเหอเจียซุ่ยอยู่กี่คนกัน”
“มีแค่เธอคนเดียว ลูก ๆ ของคนอื่นถ้าไม่โตแล้ว ก็อยู่กับญาติที่ไม่ได้ถูกส่งไปทำงานชนบทในเมืองโน่น”
“แล้วเธอได้ไปชั้นอนุบาลยุวชนไหม”
“ไม่ได้ไป เหอเชียนกับลวี่เยวี่ยกลัวว่าเด็กคนอื่นจะรังแกเธอ อีกอย่างคู่สามีภรรยาคู่นี้ต่างก็เคยเรียนมหาวิทยาลัยกันทั้งคู่ ย่อมสอนเธอได้ทั้งคู่ ก็เลยไม่ได้ส่งเธอไป”