กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 168 ฉันไม่มีหน้าที่ต้องรับปากเธอ
ติงม่านม่านกำชับพ่อแม่ของเธอคำหนึ่งแล้วก็รีบออกไปตามหาเจี่ยเว่ยตงทันที
เจี่ยเว่ยตงได้ยินติงม่านม่านบอกว่าพ่อของเธออยากพบเขาก็รู้สึกรำคาญใจอยู่บ้าง แต่เขายังอยากให้พ่อของติงช่วยสนับสนุนตน จึงเดินตามติงม่านม่านเข้ามาด้านใน “สวัสดีครับคุณลุง คุณป้า!”
แม่ติง “สวัสดีจ้ะ!”
พ่อของติง “เธอตามฉันมาที่ห้องหนังสือ ฉันมีเรื่องงานจะคุยกับเธอสักหน่อย”
เจี่ยเว่ยตง “ได้ครับ”
ติงม่านม่าน “พ่อ ห้ามดุเว่ยตงนะ เว่ยตง ถ้าพ่อฉันดุนาย นายก็รีบออกมาเลยนะ”
พ่อของติง “...” ตอนนั้นไม่น่าคิดว่าเธอเป็นลูกคนเล็กของบ้านแล้วตามใจเลยจริง ๆ
แม่ติง “...” ไม่อยากยอมรับจริง ๆ ว่าเด็กคนนี้ตนเองเป็นคนคลอดออกมา