กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 122 ภรรยาของเขาต้องไม่อยากให้เขารู้สึกว่าติดค้างเธอมากเกินไปแน่ ๆ
เพียะ!
คุณย่าซ่งฟาดฝ่ามือใส่รองหัวหน้ากองซ่งอีกฉาดหนึ่ง “ถ้าแกกล้าหลอกฉันละก็ ฉันจะไปป่าวประกาศให้คนในลานบ้านรู้กันให้หมด ว่าตอนเด็ก ๆ พอแกเห็นขี้แพะเป็นเม็ด ๆ ก็นึกว่าเป็นพุทราจีนเม็ดเล็ก เลยเก็บขึ้นมากิน”
รองหัวหน้ากองซ่ง “...” ถ้าคนในลานบ้านรู้เข้าว่าตอนเด็ก ๆ เขาเคยกินขี้แพะ เขาจะเอาหน้าออกไปนอกบ้านได้อย่างไร “แม่ ผมจะหลอกแม่ได้ยังไง แม่เป็นมารดาผู้ให้กำเนิดผมนะ แม่ แล้วแม่ยังดูอะไรออกอีกบ้าง”
“ฉันยังดูออกอีกว่าพ่อแม่สามีของต้าไหนี น้องชายสามีของเธอ แล้วก็น้องสะใภ้ของเธอต่างก็ไว้ใจเธอมาก รู้สึกว่าเธอสั่งสอนเด็กได้ดีกันทุกคน”
“แม่ดูออกได้ยังไง”