กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 117 เจ้าสารเลวน้อยคนนี้ต้องคิดจะใช้แผนการร้ายอะไรอีกแน่ ๆ
ต้าไหนีจอดจักรยานเรียบร้อย อุ้มเจ้าเสือน้อยสองตัวลงมาแล้วก็ใช้นิ้วจิ้มจมูกของเอ้อร์นี “เป็นแม่คนแล้วนิสัยยังใจร้อนขนาดนี้อีก คืนนี้ค้างบ้านพี่สาว พอใจหรือยัง”
เอ้อร์นีพลันแย้มยิ้มออกมาในพริบตา “พอใจแล้ว ลิ่วหู่ ฉันเป็นน้าหญิงรองของนายนะ”
“สวัสดีครับน้าหญิงรอง”
เอ้อร์นีรวบตัวอุ้มลิ่วหู่ขึ้นมาทันที “ทำไมนายถึงขาวขนาดนี้เนี่ย ถ้าน้าหญิงรองไม่รู้ว่าแม่ของนายคลอดลูกชาย คงคิดว่าเป็นเด็กหญิงแน่ ๆ”
ลิ่วหู่ “...” พวกเราอย่าเอะอะก็อุ้มกันจะได้ไหม “น้าหญิงรอง ผมอายุเจ็ดขวบแล้วครับ”
เอ้อร์นีบีบแก้มหนุ่มหน้าขาวของลิ่วหู่ “ที่นายบอกว่าเจ็ดขวบน่ะคืออายุแบบจีน”