กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 358 ข้าไม่อยากเป็นประมุขสำนักจริง ๆ นะ
อะไรที่เรียกว่าคำพูดสะเทือนฟ้าดิน
นี่แหละคือคำพูดสะเทือนฟ้าดิน
ในพริบตา บรรยากาศที่กำลังชื่นมื่นยินดีก็พลันแข็งค้าง
สีหน้าอึ้งงันชะงักนิ่งไปกับกาลเวลา ราวกับโลกทั้งใบถูกกดปุ่มหยุดไว้
เหมือนพวกเขายอมเชื่อว่าตัวเองหูฝาดไป ดีกว่าจะยอมเชื่อความจริงที่ได้ยิน
ไม่ว่าจะเป็นเหล่าศิษย์ที่ยืนรออยู่ไกล ๆ ด้านหลัง หรือพวกผู้อาวุโสที่อยู่ใกล้ ๆ ต่างก็หันไปมองสวีชิงโจวเป็นตาเดียว
มองไปยังบัณฑิตน้อยผู้นี้
บัณฑิตธรรมดา เด็กหนุ่มคนหนึ่ง หน้าตาดูเข้าถึงง่าย ขอบเขตแค่ขั้นกำเนิดทารกช่วงต้น
ก้นบึ้งแววตามีความเมตตากรุณาต่อปวงประชา