เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 350 สำนักกระบี่ลั่วเซียน
ร่อนลงจากท้องฟ้าสู่พื้นดิน ก็เห็นบันไดหินทอดยาวเป็นทางใหญ่
กว้างราวสามจั้ง น่าจะปูด้วยหินเขียว มีใบไม้ร่วงทับถม ตะไคร่น้ำขึ้นคลุมตามซอกมุม และมีวัชพืชงอกแซมตามรอยแยก
มองทอดสูงขึ้นไปเรื่อยๆ ก็เห็นซุ้มประตูสำนักตั้งตระหง่านอยู่กลางเขา
ซุ้มประตูบานนั้นตั้งตระหง่านผ่านกาลเวลามาอย่างยาวนาน ลมฝนแห่งวันวารไม่อาจเปลี่ยนสภาพของมันได้ ดูยิ่งใหญ่อลังการยิ่งนัก
ด้านบนสลักอักษรสี่คำ
ลายเส้นตวัดดั่งมังกรเลื้อย พลิ้วไหวราวกับมังกรคะนองน้ำ เปี่ยมด้วยพลังอำนาจล้นเหลือ
นั่นคือ สำนักกระบี่ลั่วเซียน
เมื่อมองภาพตรงหน้า ก็เห็นความทรุดโทรมร่วงโรยของสำนักกระบี่ลั่วเซียน แต่ในขณะเดียวกันก็สัมผัสได้ถึงความรุ่งโรจน์ในอดีตเช่นกัน
มีเพียงบันไดหินเก่ากร่อนสายหนึ่งกับซุ้มประตูหินอันสง่างาม ทว่ากลับคล้ายแบกรับความทรงจำแห่งวันวารอันยาวนานเอาไว้