เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 328 ทุกข์ของอวิ๋นซือ·สีดำ
อวิ๋นซือยิ้มบางๆ สายตายังคงแฝงความชื่นชม ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าเจ้าหนุ่มคนนี้ดูแล้วสบายตากว่าเจี้ยนหลินเทียนอยู่บ้าง
อย่างแรกเลยก็คือ มองไม่ออก
พอคนเรามองอีกฝ่ายไม่ออก ก็จะเกิดความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมา ความอยากรู้อยากเห็นทำให้คนดูน่าค้นหา
อย่างต่อมาคือเรื่องพรสวรรค์
กระบี่เดียวสังหารผู้บำเพ็ญขอบเขตต้งเสวียน แม้จะเป็นเพียงขั้นก่อกำเนิด แต่พรสวรรค์ก็ใช่สิ่งที่เจี้ยนหลินเทียนจะเทียบเคียงได้
ต่อให้เป็นกระบี่เซียนอัจฉริยะผู้มีชื่อเสียงระบือทั่วห้าวหรานผู้นั้น วัยเยาว์ก็คงทำได้ราวๆ นี้เท่านั้น
และถัดมา ก็คือเสน่ห์เฉพาะตัวบนร่างของเด็กหนุ่มคนนี้
สง่างามสุภาพ เปี่ยมกลิ่นอายของผู้คงแก่เรียนอย่างเป็นธรรมชาติ กลิ่นอายเช่นนั้นเปล่งออกมาจากข้างในสู่ภายนอก