กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 308 ตัวกะเปี๊ยกกับฝันอันยิ่งใหญ่
ลั่วจืออี้เบิกตากว้างเท่ากระดิ่งวัว สายตาคมปลาบราวกับสายฟ้าแลบ
นางอยากจะด่าคนนัก แต่ทว่า?
พอมองสวีชิงโจวที่ทำท่าเหมือนอยากพูดแต่ก็กลืนคำลงไป นางจึงแสร้งทำเป็นสุขุมแล้วพูดว่า
“ยังมีอะไรอีก เจ้าก็พูดมาสิ?”
สวีชิงโจวถูจมูกตัวเองเบาๆ พลางพูดแหยๆ ว่า “อย่าดีกว่า ข้ากลัวเจ้าจะรับไม่ไหว”
“หึ...หึๆ——” ลั่วจืออี้ฝืนยิ้มแห้ง พูดจาขัดกับใจว่า “มีอะไรที่ข้าจะรับไม่ไหวกัน ผู้บำเพ็ญเพียรอย่างพวกเราฝึกฝนสภาวะจิตใจ ข้าจะไปสนใจเรื่องพวกนี้หรือ ตลกสิ้นดี”
“จิ๊ๆ!” สวีชิงโจวเดาะลิ้น ความหมายนั้นชัดเจนโดยไม่ต้องพูด
ลั่วจืออี้ผุดลุกขึ้นพรวด พูดอย่างฉุนเฉียวว่า
“หมายความว่ายังไง เจ้าคิดว่าข้าลั่วจืออี้ใจแคบยอมรับความจริงไม่ได้หรือ?”