กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 297 ข้ามีกระบี่เล่มหนึ่ง อาจหาญเปิดฟ้า
เด็กหญิงตัวน้อยชุดชมพูเห็นท่าจะลงไม้ลงมือกันแล้ว ก็ร้อนใจจนกระทืบเท้าไม่หยุด
“ท่านอาอาจารย์เล็ก ท่านรีบคิดหาวิธีสิเจ้าคะ ท่านบอกเองไม่ใช่หรือว่าพวกเขามีพรสวรรค์ยอดเยี่ยม หากรับเข้าสำนักได้ สำนักกระบี่ลั่วเซียนของเราไม่เกินร้อยปี ต้องกอบกู้ความรุ่งโรจน์ในวันวานกลับมาได้แน่”
“ท่านรีบเข้าไปช่วยสิเจ้าคะ ตอนนี้แหละคือเวลาส่งถ่านกลางหิมะ ไม่สิ ส่งฟืนไฟช่วยคนชัดๆ โอกาสทองแบบนี้ไม่รอใครแล้วนะเจ้าคะ...”
บัณฑิตวัยกลางคนมุมปากกระตุก สีหน้าลำบากใจ
เรื่องที่นางพูดมาเขาไม่เถียง เขาเคยพูดไว้จริงๆ และตั้งแต่ศึกในเมืองคราวก่อน เขาก็มองออกแล้วว่าพรสวรรค์ของทั้งสี่คนไม่ธรรมดาเลย