กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 284 คาดเดาไม่ออก
เมื่อถูกซัก ชายชราก็ยังสีหน้าไม่เปลี่ยน พูดอย่างนุ่มนวลว่า
“ผู้เฒ่าเพิ่งบอกไปแล้ว ข้าคุมคนไม่ดี ล่วงเกินสหายตัวน้อยทั้งสี่ จึงมาขอขมาเป็นพิเศษ เพียงเท่านี้เอง”
เสี่ยวไป๋กึ่งเชื่อกึ่งไม่เชื่อ
“เจ้าขอขมาเนี่ยนะ ไม่โทษข้าหรือ”
ชายชราถามกลับ “เหตุใดต้องโทษเจ้าด้วยเล่า”
“ข้าฆ่าเขาตายนะ” เสี่ยวไป๋พูดอย่างอึ้งๆ
“เขาขวางทางพวกเจ้าก่อน แล้วยังไร้เหตุผลตามมา จะว่าตามความรู้สึกหรือเหตุผล สหายตัวน้อยฆ่าเขาก็สมควรแก่เหตุแล้ว”
เสี่ยวไป๋งงเป็นไก่ตาแตก เบิกตากว้างขึ้นไปอีก ชี้ไปยังศพไร้หัวร่างนั้นพลางย้ำว่า
“คนตายเลยนะ นั่นคนของเจ้านะ คนของเจ้าถูกคนอื่นฆ่าตาย เจ้ากลับ...”