กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 281 เสี่ยวไป๋ลงมือ
จอมกระบี่ชุดเขียวได้ยินบทสนทนาของพวกเขาก็เหลือบมองอย่างดูแคลน แววตาฉายประกายเย้ยหยัน
เขาเผลอยิ้มออกมาอย่างมีความหมาย
เขาไม่รู้ว่าจะคุยกับคนพวกนี้ต่อยังไงดี หรือพูดให้ถูกคือ เขาคิดว่าตัวเองไม่จำเป็นต้องเสียเวลาคุยด้วยเลยสักนิด
ถ้าไม่ใช่เพราะทำงานให้ตี้จื่อ เขาคงขี้เกียจมามัวยืนพูดไร้สาระกับคนพวกนี้แล้ว
คนอายุหลายร้อยปีอย่างเขา ผ่านโลกมาเยอะจนมองเรื่องใต้หล้าทะลุปรุโปร่ง คนแบบไหนก็เคยเจอมาหมด แน่นอนว่าย่อมรวมถึงคนตรงหน้านี้ด้วย
ไม่เจียมกะลาหัวงั้นหรือ
เปล่าหรอก พวกนี้ก็แค่ไม่รู้ตัวเองต่างหาก
พอดูท่าทางของเด็กสาวผมขาวที่ตั้งท่าจะเปิดศึกกับเขาให้ได้
นอกจากจะทั้งขันทั้งเหนื่อยใจแล้ว เขายังรู้สึกรังเกียจเสียมากกว่า