กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 269 น้ำในแม่น้ำหลิงเจียง
ชายชราสวมเสื้อคลุมฟางเคาะกล้องยาสูบในมือ หรี่ตาลงครึ่งหนึ่งแล้วเอ่ยอย่างมีความหมายลึกซึ้งว่า
“คนแก่อย่างข้าอยู่ที่นี่ ก็ย่อมมาโปรดคนน่ะสิ”
“โปรดคนหรือขอรับ”
“แม่น้ำหลิงเหอกว้างร้อยลี้ นกบินข้ามไม่ได้ เรือแล่นผ่านไม่พ้น คนจากแดนฝานโจวหากจะไปทวีปเบื้องบน จำต้องข้ามแม่น้ำหลิงเหอ หากไม่มีตาเฒ่าอย่างข้า เส้นทางอายุวัฒนะของคนทั้งแว่นแคว้นมิขาดสะบั้นไปแล้วหรือ”
สวีชิงโจวพยักหน้า สีหน้าเหมือนจะเข้าใจแต่ก็ยังไม่เข้าใจดี
ฟ้าขวางทางอายุวัฒนะ... ปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์จึงโปรดแดนฝานโจวงั้นหรือ
“เช่นนั้นผู้อาวุโสอยู่ที่นี่มานานมากแล้วใช่ไหมขอรับ”
ชายชราสวมเสื้อคลุมฟางไม่ได้ปฏิเสธ เอ่ยเนิบๆ ว่า
“นานมากแล้ว นานจนตาเฒ่าอย่างข้าเองก็จำไม่ได้แล้ว”