กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 255 ไปพบคนเก่า ไม่ใช่แค่คนเดียว
เรื่องราวในโลกก็เหมือนเมฆลอย จะไปสนใจทำไม สู้เอนหลังนอนสบายๆ แล้วกินข้าวให้อิ่มดีกว่า
ได้เจอคนรู้จักเก่าๆ อีกครั้ง ความรู้สึกของแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน จากกันไปสิบหกปี ส่วนใหญ่ผมขาวโพลนกันไปหมดแล้ว
อย่างเช่นลาวหวัง แกเข้าวัยห้าสิบแล้ว หน้าตาเหี่ยวเหลือง น้ำตาน้ำมูกไหลพราก เล่าความในใจให้ฟัง
แกบอกว่าพอแก่ตัวลง ท่อน้ำตาก็ตื้น เจอท่านซินแสอีกทีก็กลั้นไม่อยู่ ดีใจจนน้ำตาไหล
แต่ไม่ใช่แค่ลาวหวังหรอกนะ
แคว้นชังเยว่กว้างใหญ่มาก เมืองอวิ๋นห่างจากเจียงหนานหลายพันลี้ สำหรับคนธรรมดาในยุคนี้มันไกลเกินไป เป็นที่ที่ทั้งชีวิตก็ไปไม่ถึง
พวกเขาคงไม่เคยคิดเลยว่า ชาตินี้จะได้เจอท่านซินแสอีก