เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 250 ลาจากชังเยว่สิง
อาจเพราะอารมณ์พาไป หรือไม่ก็เป็นเพราะบทสนทนาที่ไหลลื่นไปเรื่อย ทำให้ชังเยว่สิงตัดสินใจเล่าเรื่องราวของตนเองให้สวีชิงโจวฟังด้วยความเต็มใจ
เรื่องราวค่อนข้างยาว เปรียบเสมือนอ่างเก็บน้ำที่เต็มเปี่ยม เมื่อเปิดวาล์วออกมาแล้ว ถ้อยคำเหล่านั้นก็พรั่งพรูไหลรินไม่ขาดสาย
โชคดีที่สวีชิงโจวเป็นคนจิตใจสงบนิ่งและชอบฟังเรื่องเล่า ทั้งสองจึงคุยกันถูกคอได้ไม่ยาก
บนกำแพงเมืองแห่งนี้ เขาจึงนั่งฟังอีกฝ่ายถ่ายทอดเรื่องราวในอดีตอย่างช้าๆ
ในเรื่องเล่านั้น ชังเยว่สิงฝึกวรยุทธ์มาตั้งแต่เยาว์วัย หลงใหลในการบำเพ็ญเพียรอย่างเกือบจะเรียกได้ว่าคลุ้มคลั่ง
บิดาของเขาเสียชีวิตตั้งแต่เขายังเด็ก และเนื่องจากเขาเป็นองค์รัชทายาทในขณะนั้น เขาจึงได้ขึ้นครองราชย์ตอนอายุสามสิบปี
ทว่าการเป็นจักรพรรดินั้นสร้างความลำบากใจให้เขามากกว่าที่คิดไว้เสียอีก