กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 165 ความจนใจของเว่ยกั๋วกง
มองดูอาทิตย์อัสดงจากหอหลังน้อย แสงสะท้อนประกายวสันต์เหนือผืนน้ำล้อมรอบเรือสิบห้าลำ
เดินชมโคมไฟตามถนนสายยาว แสงไฟยามค่ำคืนตรงสะพานน้อยสว่างไสวดั่งดอกไม้บานสะพรั่งนับพันต้น
พอเริ่มดึกสงัด
พวกสวีชิงโจวก็กลับถึงจวนแล้วพักผ่อน...
ขุนนางกลุ่มใหญ่ที่ด้านนอกตำหนักหัวชิงรอเก้อ แต่ก็ยังคงปักหลักรอต่อไป
ภายในจวนเว่ยกั๋วกง โถงใหญ่ที่เมื่อก่อนแทบไม่มีที่ว่างให้พอนั่ง วันนี้กลับเงียบเหงาวังเวง มีเพียงกั๋วกงไม่กี่คนกับพวกท่านโหวหนุ่มไม่กี่ท่านเท่านั้น
ช่างตัดกับบรรยากาศที่คนแน่นขนัดหน้าตำหนักหัวชิงอย่างสิ้นเชิง
“เรียนท่านเว่ยกง ใต้เท้าหลี่บอกว่าติดธุระมาไม่ได้ หวังว่าท่านกั๋วกงจะไม่ถือสาขอรับ”
“เรียนท่านเว่ยกง ผู้นำตระกูลหวังมีธุระด่วน บอกว่าวันหลังจะมาเยี่ยมใหม่ขอรับ...”