ตอนที่ 163 ฟังเสียงฝน

ตอนที่ 163 ฟังเสียงฝน

เมืองหลวงกว้างใหญ่มาก มีสี่เมือง สิบถนน สามสิบหกย่าน

คนธรรมดาเดินจากกำแพงเมืองฝั่งตะวันออกตอนเช้า กว่าจะถึงสุดเมืองตะวันตกก็เย็นย่ำแล้ว

แต่เมืองหลวงก็เล็กเหมือนกัน เล็กจนข่าวแพร่ไปทั่วทั้งวังหลวงได้ภายในไม่ถึงเวลาธูปหนึ่งดอก

เรื่องที่สวีชิงโจวฆ่าหนานกงหนิงเยว่ แล้วให้คนเอาศพไปส่งคืนจวนตระกูลหนานกง แพร่ออกไปเหมือนลมฤดูใบไม้ผลิที่พัดมาฉับพลัน หอบไปทั่วทุกทิศ

ขุนนางและเชื้อพระวงศ์รู้เข้า ไม่มีใครไม่ขมวดคิ้ว

พวกบัณฑิตกับพ่อค้าใหญ่รู้เข้า ไม่มีใครไม่ขวัญหนีดีฝ่อ

ซินแสวั่งโหยว ที่เรียกว่าซินแสวั่งโหยวเนี่ยนะ ท่านทำให้คนลืมทุกข์ด้วยวิชาฆ่าคนงั้นเหรอ

นี่มันพลิกความเชื่อเรื่องซินแสวั่งโหยวในใจพวกเขาไปเลย อย่างน้อยข่าวกรองที่ได้มาก็ไม่ได้บอกแบบนี้