กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 155 แบกรับภาระก้าวไปข้างหน้า
รูปปั้นนั้นสูงราวสิบจ้าง พอเข้าไปใกล้ก็ต้องแหงนหน้ามองขึ้นไป
แกะสลักเป็นรูปเซียนชรา มือหนึ่งถือม้วนตำราไว้ครึ่งม้วน อีกมือลูบเครายาว แหงนหน้ามองท้องฟ้ากว้าง
ฝีมือแกะสลักประณีตบรรจง แกะออกมาได้มีชีวิตชีวา โดยเฉพาะดวงตาคู่นั้น พอมองดูใกล้ๆ ก็เห็นแววผ่านโลกมาอย่างโชกโชน เปี่ยมด้วยสติปัญญาไร้ขอบเขต ทำให้รูปปั้นหินทั้งองค์ราวกับมีชีวิตขึ้นมาจริงๆ
เพียงแค่แหงนมอง ก็สัมผัสได้ถึงไอเที่ยงธรรมแผ่ซ่านทั่วร่าง ทั้งเด็ดเดี่ยวและน่าเกรงขามอย่างยิ่ง
ใต้หล้ามีสิบสี่ขอบเขต อริยปราชญ์ผู้นี้คือขอบเขตที่สิบสาม และเป็นขอบเขตสูงสุดที่ผู้คนในทวีปฮ่าวหรานรู้ว่าบำเพ็ญไปถึงได้
“ปราชญ์ตำรา คนที่เจ้าพูดถึงคืออริยปราชญ์ขอบเขตสิบสามหรือ”
ชังเยว่ซินอิ๋นพยักหน้า พลางแหงนมองรูปปั้นหินนั้นผ่านหน้าต่างรถม้าต่อไป บนใบหน้าหมดจดเต็มไปด้วยความเลื่อมใส ตอบอย่างมั่นใจว่า
“เจ้าค่ะ คืออริยปราชญ์ขอบเขตสิบสาม”
“อริยปราชญ์เพียงหนึ่งเดียวของแดนฝานโจว”