ตอนที่ 134 อาจารย์สอนดีต่างหาก

ตอนที่ 134 อาจารย์สอนดีต่างหาก

ท่านอาจารย์สอนดีต่างหาก

เพลงจบ ลมภูเขาหยุดนิ่ง ใบไผ่ร่วงหมด ฝุ่นผงกลบดินใหม่

มองไปข้างหน้า ทางกว้างร้างเปล่าทอดยาวจากป่าไผ่ออกไปจนสุดสายตา

บนทางนั้นกลับเละเทะไม่เป็นท่า

ป่าเขียวชอุ่มกลางฤดูร้อน พริบตาเดียวแห้งแล้งเหมือนหน้าหนาว เหงาหงอยเหมือนฤดูใบไม้ร่วง

คนขับรถม้าก็เป็นถึงผู้บำเพ็ญขั้นสร้างรากฐาน แต่ตอนนี้ตกใจจนทรุดก้นลงนั่งบนคานรถ

...แม่เจ้า... เกิดอะไรขึ้นเนี่ย...

องครักษ์ที่เหลือกลืนน้ำลายกันอึกอัก แววตาเหลือบไปมา จ้องมองความพินาศตรงหน้า แล้วแอบมองแม่นางน้อยบนหลังคารถ

ใจเคยสงบเหมือนทะเลนิ่ง แต่เพลง 'กูซูสิง' เมื่อครู่กลับพัดพายุคลื่นยักษ์เข้ามาในใจพวกเขา