ตอนที่ 128 ปีนั้น จักจั่นตัวนั้น และแม่นางคนนั้น

ตอนที่ 128 ปีนั้น จักจั่นตัวนั้น และแม่นางคนนั้น

“ซี้ด...”

ลมภูเขาหน้าร้อนหอบหนึ่งถูกสูดเข้าปอด สวีชิงโจวรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาทั้งตัว ร่างกายเกร็งขึ้นโดยไม่รู้ตัว

พอมองแม่นางตรงหน้า แววตาเป็นประกายในดวงตากลมโตคู่นั้น ทำเอาเขาใจอ่อนลงไปเลย

ความภูมิใจแบบบอกไม่ถูกผุดขึ้นมาเอง

จะเป็นเซียนหรือไม่เป็นเซียน มันไม่สำคัญหรอก แค่ชื่อลอยๆ เท่านั้น

แต่การมีคนมาชื่นชมแบบนี้สิสำคัญ ยิ่งเป็นแม่นางหน้าตาดีด้วยแล้ว

“ไอ้แค่กๆ แม่นางไม่เพียงหน้าตาดี ตายังถึงอีกนะ” เขาพูดด้วยท่าทางจริงจัง

แต่พอเปลี่ยนเรื่อง เขาก็จ้องมองแม่นาง ยิ้มมุมปากพลางพูดว่า