ตอนที่ 125 ศาลเจ้าประทานบุตรบนเขาชิงเฉิง

ตอนที่ 125 ศาลเจ้าประทานบุตรบนเขาชิงเฉิง

อู๋โหยวตื่นจากภาวะรู้แจ้ง ทะลวงขั้นเข้าสู่ขั้นสร้างรากฐาน ทุกคนต่างดีใจกันยกใหญ่

แม้อู๋โหยวจะทะลวงขั้นติดต่อกันจนบรรลุขั้นสร้างรากฐานได้ แต่อีกสองคนกลับนิ่งเฉยกันมาก

ราวกับว่าในจิตใต้สำนึกของพวกเด็กๆ ปักใจเชื่อไปแล้วว่าการเลื่อนขั้นแบบนี้เป็นเรื่องปกติธรรมดา จึงไม่มีอะไรให้แปลกใจ

แต่ทั้งสามคนก็สนิทสนมกันมาก แถมยังเคยกินเลือดสาบานเป็นพี่น้องกันมาแล้ว

พออู๋โหยวถึงขั้นสร้างรากฐาน อีกสองคนจึงดีใจแทนจากก้นบึ้งของหัวใจจริงๆ

ข้อนี้ไม่ต้องสงสัยเลย

คนที่โดนสะเทือนใจตลอดมา มีเพียงสวีชิงโจวคนเดียวเท่านั้น

ด้วยเหตุนี้ พอฟ้าสางในวันรุ่งขึ้น สวีชิงโจวได้ยินเสียงไก่ขันก็ตื่น ปลุกพวกเด็กๆ แล้วออกเดินทางไกลต่อ

ทุกข์ของผู้หญิงในหมู่บ้านนี้เขาช่วยแก้ไปหมดแล้ว ขืนอยู่ต่อไปก็เสียเวลาเปล่า