กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 110 ชาวเมืองอวิ๋นขวัญผวา
ไม่ต้องถามถึงเทือกเขาหิมะที่แปลกหน้า พายุหิมะเวิ้งว้างไร้ที่ไป——
จางซิวลงจากเขา ไปหลบอยู่ในกระท่อมร้างหลังหนึ่ง รักษาเส้นลมปราณ สร้างตันเถียนขึ้นใหม่ ควันขาวลอยขึ้นมาทั่วร่าง แล้วค่อยๆ ลืมตาขึ้น
ยังไม่ทันได้ดีใจที่รอดตายมาได้อย่างฉิวเฉียด ก็เอามือคลำท้อง มุมปากขมปร่า
“อีกนิดเดียวก็โดนทำลายวิชาทิ้งแล้ว ท่านเจินเหรินบนเขาหานเฟิงจู่ๆ ก็หายไป ไม่แน่ว่าจะเกี่ยวกับคนพวกนี้ด้วย”
เขาพึมพำเบาๆ นึกถึงภาพเหตุการณ์ต่างๆ บนเขาทีละฉาก ร่างก็สั่นไปทั้งตัว
คิดแล้วยังขนลุกไม่หาย
เด็กผู้หญิงผมขาวที่ลึกซึ้งเกินหยั่งถึง เด็กหนุ่มตาสีแดงที่ดุดันไร้เทียมทาน แล้วก็บัณฑิตชุดขาวที่ยิ้มทีเหมือนมีดบาดคออีกคน