ตอนที่ 103 คืนหิมะโปรย

ตอนที่ 103 คืนหิมะโปรย

จันทร์กลางขุนเขาเงียบสงัด ลมหนาวพัดหวีดหวิว

ดึกดื่นรู้ว่าหิมะตกหนัก แว่วเสียงไม้ไผ่หักเป็นระยะ

สวีชิงโจวนั่งอยู่หน้าเตาไฟ อาศัยแสงจากถ่านติดไฟเปิดอ่านตำรา ไม่มีทีท่าว่าจะเข้านอนแม้แต่น้อย

ชิงเหยี่ยนนั่งอยู่ตรงมุมห้อง ไม่รู้เอาดาบยักษ์ไร้คมที่สูงกว่าตัวเขาออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วเอาผ้าเช็ดซ้ำแล้วซ้ำเล่า

อู๋โหวน้อยกับเสี่ยวไป๋เบียดกันอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน หาวออกมาเป็นพักๆ ง่วงเต็มที อยากจะนอนแต่ก็ยังไม่อยากหลับ

สายตาคอยชำเลืองมองไปทางประตูห้องอยู่เรื่อยๆ เหมือนกำลังรอใครบางคนอยู่

“สวีชิงโจว เขาจะไม่มาแล้วหรือเปล่า นี่ก็ดึกมากแล้วนะ” สวีเสี่ยวไป๋ยู่ปากถามขึ้นมาประโยคหนึ่ง

สวีชิงโจวยังคงก้มหน้าพลิกอ่านตำรา ไม่ได้ตอบอะไร แกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน