กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 98 ผ่านค่ายโจรเฮยเฟิง
สายตาจ้องมองหิมะที่ทับถม ลมหนาวพัดแรงจนฟังดูโหยหวน
อู๋โหยวถามว่า “ท่านอาจารย์ เราจะไปกันจริงๆ อย่างนี้เลยเหรอขอรับ”
สวีชิงโจวพาเด็กทั้งสามเดินออกจากเมืองอวิ๋น เมืองบนภูเขาที่หลับใหลอยู่ท่ามกลางเทือกเขาในฤดูหนาว
ขาวเหมือนเมฆ แต่ก็สกปรกเหมือนโคลน แดงฉานเหมือนเลือด
“อืม ไปกัน...”
อู๋โหยวจะพูดก็ไม่พูด สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรอีก
เสี่ยวไป๋พูดเสียงต่ำว่า “ถ้าให้ข้าพูดนะ ควรฆ่าพวกขุนนางนั่นให้หมดเลย แล้วก็พวกคนรวยที่สมคบคิดกันด้วย ฆ่าให้เรียบ”
พูดจบแล้วก็ยังไม่ลืมเสริมอีกประโยค
“ข้าทำได้”