กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 94 เรื่องราวตรงนี้จบสิ้นแล้ว
จบสิ้นแล้ว
สวีชิงโจวลุกขึ้นยืน อารมณ์กลับมาหม่นหมองอีกครั้ง แววตาหม่นแสงลงไปบ้าง
เขาก้มคำนับอย่างลึกซึ้ง “หมื่นกระดาษลาภยศ พันขุนเขาลมหนาว ขอผู้อาวุโสเดินทางราบรื่น!”
เจียงอวิ๋นพ่านส่งยิ้มผ่านสายตา สะบัดแขนเสื้อเบาๆ เกิดระลอกคลื่นแผ่ออกไปรอบทิศ โต๊ะน้ำชาก็สลายหายไป
ทุกสิ่งเมื่อครู่นางใช้พลังสะท้านฟ้าบดบังไว้ คงเพราะไม่อยากให้เด็กคนนั้นรับรู้ถึงความจนใจและความขมขื่นนี้
สวีชิงโจวคิดในใจ นี่คงเป็นการปกป้องครั้งสุดท้ายที่คนเป็นแม่จะมอบให้ลูกได้แล้วกระมัง
โลกนี้มีความรักที่เสียสละอยู่จริง และความรักของแม่ก็คือหนึ่งในนั้น