เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 90 ทางของท่านซินแสนั้นไกลนัก
เจียงอวิ๋นพ่านย่อมเข้าใจความหมายในคำพูดของสวีชิงโจว คิ้วแซมขาวจึงคลายออก
นางยอมรับอย่างเปิดอก “ข้ารู้”
“อะไรนะขอรับ”
“ข้ารู้ รู้ว่าเจ้าช่วยข้าได้” เจียงอวิ๋นพ่านตอบกลับ “แต่ชีวิตคนเรา ย่อมมีสิ่งที่สำคัญกว่าความเป็นความตายมิใช่หรือ”
สวีชิงโจวชะงักไป ไม่ได้เอ่ยค้าน ใช่แล้ว ชั่วชีวิตคนเรา หากไม่มีสิ่งที่สำคัญกว่าความเป็นความตาย เช่นนั้นการมีชีวิตอยู่ก็คงไร้ความหมายสิ้นดี
แม้เจียงอวิ๋นพ่านจะเคยเป็นผู้บรรลุขั้นสิบสามระดับสูงสุด ย่อมมองทะลุทุกสิ่งในโลกนี้แล้ว ทว่าทั้งที่รู้ตัวดีว่ากำลังจะตาย แต่นางกลับยังสงบได้ถึงเพียงนี้ ก็ทำให้สวีชิงโจวอดสะเทือนใจไม่ได้
ด้วยความสงสัยและอยากรู้ สวีชิงโจวจึงอยากเข้าใจ อยากรู้ว่าเหตุใดนางถึงยอมรับความตายได้อย่างสงบเช่นนี้
เขาจึงถามว่า “ผู้อาวุโสไม่กลัวจริงหรือขอรับ”
“กลัวอะไรหรือ”