ตอนที่ 86 เชิญท่านซินแสปลดทุกข์ให้

ตอนที่ 86 เชิญท่านซินแสปลดทุกข์ให้

สวีชิงโจวก้มหน้าลง ค้อมตัวคำนับอีกครั้ง

“ผู้น้อยไม่กล้าขอรับ เมื่อกี้ยังไม่ทันถามเหตุผลก็ลงมือกับเด็กคนนี้ไป ถ้าล่วงเกินอะไร ขอผู้อาวุโสใจกว้าง อย่าถือสาผู้น้อยเลย”

ยายแก่ผมขาวโพลนยกมุมปากที่เหี่ยวย่นขึ้นนิดหนึ่ง มีรอยยิ้มจางๆ แววตาเป็นประกาย ดูไม่ออกเลยว่าผ่านโลกมาจนชรา

“ชิงเหยี่ยนมันดื้อรั้น จิตใจยังไม่สมบูรณ์ นิสัยเอาแต่ใจ ก่อเรื่องบ่อย ได้สหายเล็กเคี่ยวเข็ญบ้างก็ไม่เลว สหายเล็กไม่ต้องคิดมาก ข้าจะไม่เอาเรื่องนี้ไปเอาผิดเจ้าหรอก”

ประโยคสั้นๆ แต่เปี่ยมไปด้วยความเมตตา ยิ่งแสดงให้เห็นความใจกว้างของนางอย่างชัดเจน