ตอนที่ 48 เจินเหรินต้งอวิ๋น

ตอนที่ 48 เจินเหรินต้งอวิ๋น

สวีชิงโจวยังอยู่แค่ขอบเขตขั้นหลังกำเนิด ซึ่งก็คือขั้นหลอมกาย จะให้ไปควบคุมปราณก็ทำไม่ได้

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการหลอมรวมหญ้าเพลิงที่อยู่ตรงหน้าเลย

เขาหยิบหญ้าเพลิงออกมา ไอเย็นรอบตัวก็เหมือนหนูขี้ขลาดเจอแมว ถอยหนีกระเจิง

แสงที่มันปล่อยออกมาส่องห่อหุ้มสวีชิงโจวไว้ เขารู้สึกอุ่นขึ้นมาในใจทันที

แม้ความหนาวจะลดลง แต่ความกลุ้มใจของสวีชิงโจวกลับหนักขึ้นอีก

เขาขมวดคิ้ว สายตากวาดสลับไปมาระหว่างเด็กหญิงผมขาวกับหญ้าเพลิง คิดไม่ตกสักที

“หญ้าต้นนี้ ข้าจะหลอมรวมมันยังไง หรือต้องไปหาคนขอบเขตขั้นก่อนกำเนิดมาช่วย แต่ดึกป่านนี้แล้วจะให้ไปหาที่ไหนล่ะ”