กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 44 คลื่นลมลุกโหมอีกครั้ง
ฝนหน้าร้อนก็เหมือนผู้หญิงวัยทองนั่นแหละ เปลี่ยนใจปุบปับไม่รู้ตัว แป๊บเดียวฝนหยุด ลมก็สงบ
ฟ้าแลบฟ้าร้องลอยตามเมฆดำไปไกล แสงจันทร์ใสไหลลงมาตกกระทบผิวน้ำในหลุมบ่อ กลายเป็นวิวอีกแบบหนึ่ง
เหมือนเรื่องที่ชายชุดดำเล่า ตั้งแต่ต้นจนจบใช้เวลาแค่ครึ่งเค่อ แต่พอจะเล่าสี่ปีของเด็กสาวผมขาวได้หมด
ในเรื่องนั้นนางไม่มีชื่อเหมือนตอนนี้ คนเรียกนางว่าเด็กป่า มั่วเซิงเกอเจอตอนออกเดินทางเมื่อสี่ปีก่อน บังเอิญพบข้างทาง
ตอนนั้นมั่วเซิงเกอช่วยชีวิตนางไว้โดยไม่รู้ว่าเพราะอะไร นางก็ตามเขากลับมาเมืองหลินเฟิงด้วย