ตอนที่ 39 อาจารย์คือฟ้า

ตอนที่ 39 อาจารย์คือฟ้า

ดึกแล้วลมพัดแรง ได้ยินเสียงกระทบหน้าต่างเป็นระยะ

สวีชิงโจวนอนหลับไปนานแล้ว เรื่องเด็กที่เพิ่มมา เขาฟังที่มาที่ไปหมดแล้วก็ไม่ได้ใส่ใจนัก ยังไงก็เป็นแค่เด็กธรรมดา ไม่มีทางทำให้เขาต้องระแวงอยู่แล้ว

แต่ผมขาวนั่นก็สะดุดตาจริง อย่างน้อยสวีชิงโจวก็ไม่เคยเห็นมาก่อน แต่โลกนี้มันแปลกประหลาด ผมขาวหัวหนึ่งก็ไม่ใช่เรื่องน่าตื่นเต้นอะไร

ในห้องของอู๋โหยวชั้นล่าง เสียงคุยของเด็กสองคนดังแผ่วไปจนถึงหลังเที่ยงคืน

“อู๋โหยว เจ้าดูเหมือนจะกลัวท่านอาจารย์มากเลยนะ” เด็กหญิงผมขาวถาม

“พี่สาว นั่นข้าไม่เรียกว่ากลัว เรียกว่าเคารพต่างหาก”