กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 32 ยืม!!
พลอยได้ยินคำพูดของสวีชิงโจว แถมยังเห็นสายตาลุ่มลึกชวนคิดคู่นั้นเข้า โม่เซิงเกอก็ชะงักไป สีหน้าแข็งค้างไปชั่วขณะ
นางค่อย ๆ ละสายตาจากสวีชิงโจว แล้วเผลอมองไปยังน้ำชาบนโต๊ะที่ดูเหมือนจะเย็นชืดไปแล้ว
‘เขารู้จริง ๆ ด้วย—’ นางคิดในใจ
นางรู้ดีว่าสวีชิงโจวหมายถึงเรื่องอะไร ในใจจึงเปี่ยมไปด้วยความหวัง ความกังวลก่อนหน้านี้สลายไปกว่าครึ่ง เพราะสวีชิงโจวบอกว่าแก้ได้
แต่ในฐานะสตรีที่กุมชีวิตและความตายของคนทั้งเมือง นางย่อมไม่แสดงท่าทีดีใจจนเนื้อเต้น หรือตื่นเต้นกระวนกระวายเหมือนหญิงสาวธรรมดาทั่วไป
นางเพียงแต่ลูบถ้วยชา ความอุ่นที่หลงเหลืออยู่บนนั้น สู้ไออุ่นจากมือนางไม่ได้แล้วเสียด้วยซ้ำ
“ถอยไปให้หมด ในระยะสามร้อยเมตรห้ามมีใครอยู่ ใครฝ่าฝืน ฆ่าทิ้งเสีย”