ตอนที่ 23 การแลกเปลี่ยน

ตอนที่ 23 การแลกเปลี่ยน

ตัวกระบี่ยาวสามเชียะ ด้ามกระบี่ประณีตเกลี้ยงเกลาไร้รอยต่อ ฝักกระบี่เปล่งประกายสีฟ้าครามเจิดจ้า

แม้ยังไม่ชักออกจากฝัก แต่ในระยะสามเมตรก็สัมผัสได้ถึงไอเย็นยะเยือกที่แผ่ซ่าน ลมฤดูใบไม้ผลิยังต้องยอมสยบ พลันหม่นหมองเสียสีสันไปหลายส่วน

ม่านตาของหลินซวงเอ๋อร์ค่อยๆ เบิกกว้าง ริมฝีปากแดงระเรื่อรูปผลเชอร์รีเผยอออกเล็กน้อย—

แม้จะเพิ่งเห็นกระบี่เล่มนี้เป็นครั้งแรก แต่ไม่รู้ทำไม ภายในร่างของนางกลับมีบางสิ่งอย่างที่บอกไม่ถูก กำลังสั่นพ้องตอบรับกับกระบี่เล่มนี้

ในหัวยิ่งมีเสียงหนึ่งดังก้องขึ้นมา

“จับมันไว้”

หลินซวงเอ๋อร์รู้ดีว่ากระบี่เล่มนี้ไม่ใช่ของธรรมดาแน่นอน แต่นางก็ไม่ได้ยื่นมือไปรับ แม้ร่างกายจะโหยหากระบี่เล่มนี้อย่างประหลาดก็ตาม

ทั้งตกตะลึงและหวาดหวั่น ขณะเดียวกันนางก็ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจเอาเสียเลยว่า คนที่เพิ่งพบกันโดยบังเอิญ เหตุใดท่านซินแสตรงหน้าถึงจะมอบกระบี่ให้นาง ซ้ำยังเป็นยอดกระบี่ชั้นเลิศเล่มหนึ่งอีก