ตอนที่ 18 การพิจารณาคดีสามนาที

ตอนที่ 18 การพิจารณาคดีสามนาที

การพิจารณาคดีสามนาที

สะพานเล็กเหนือน้ำไหล ทางเดินร่มรื่นด้วยเงาไม้ ลมเช้าพัดมาเย็นสบายชื่นใจ——

แต่นายอำเภอกลับมีเหงื่อผุดเต็มหน้าผาก ผ้าเช็ดหน้าสีขาวในมือเปียกชุ่มไปกว่าครึ่ง

เดินมาตลอดยังไม่ถึงโถงว่าการ เพิ่งก้าวไปได้ไม่ถึงสามร้อยเมตรแท้ๆ

เดินๆ หยุดๆ กลับผ่านไปหนึ่งเค่อแล้ว มือทั้งสองข้างสั่นเทา ในมือกำเศษกระดาษแผ่นหนึ่งไว้ นี่เป็นคนที่เก้าแล้วที่ฝากคำพูดมาช่วยซินแสวั่งโหยวผู้นี้

ตั้งแต่ศาลาว่าการผู้ว่าราชการลงมาจนถึงนายกองรักษาเมือง ล้วนมีครบถ้วน ยิ่งแผ่นในมือนี้ยิ่งไม่ธรรมดา เพราะเขียนด้วยลายมือของพ่อบ้านใหญ่ของเจ้าเมือง ซึ่งเป็นผู้มีอำนาจรองของเมืองเทียนซวงเองโดยตรง

ความหนักหนานี้ ในใจเขาย่อมรู้แจ้งดี

นายอำเภอหวาดกลัวจับใจ ได้แต่ตั้งหน้าตั้งตาซับเหงื่อที่ไหลรินเพราะความลนลาน

“ซินแสวั่งโหยวผู้นี้เบื้องหลังใหญ่โตเหลือเกิน ล่วงเกินไม่ได้เด็ดขาด”