กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 5 ที่ของข้า ข้าจัดการเอง
ลมเหนือพัดมา ท้องฟ้าโปรยหิมะลงมา
หน้าหอวั่งโหยวเล็ก ๆ แม้คนจะแน่นไปหมด แต่ทั้งบริเวณกลับเงียบกริบ ได้ยินแค่เสียงลมหวีดหวิวกับเสียงร้องไห้คร่ำครวญของจางเหม่ยหลานเท่านั้น
“โอ๊ย...เอวข้า มันหักแล้ว หักแล้ว...อ๊าก”
คนทั้งหลายมองดูเหตุการณ์นี้โดยไม่พูดไม่จา ส่วนบ่าวรับใช้สองคนนั้นกว่าจะตั้งสติได้ก็ผ่านไปนานแล้ว รีบวิ่งเหยาะ ๆ ไปประคองนายหญิงของตัวเอง
แต่นี่มันคนอ้วนหนักหลายร้อยชั่ง แถมพื้นหิมะก็ลื่น สองคนต้องออกแรงจนหน้าเขียวถึงจะพอพยุงให้นางนั่งขึ้นได้
จางเหม่ยหลานโดนตีไม่เบา โดนทุ่มก็ไม่เบาเหมือนกัน
ขนเซเบิลบนตัวและเส้นผมเปื้อนหิมะขาวไปหมด ดูน่าสมเพชสุด ๆ เนื้อบนหน้าก็บิดเบี้ยวผิดรูปเพราะความเจ็บปวด
นิ้วที่สั่นเทาของนางชี้ไปที่ประตูไม้ที่พังยับเยิน
“กล้า...ตีข้า เจ้ากล้าตีข้าเหรอ”