กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 568 ไม่ได้เจอกันนาน
หลังจากไป๋เยาเยาลงมา กลุ่มเล็กหกคนก็จ่ายเงินครบทั้งหมดแล้ว ไป๋เยาเยายังได้รับเสียงแจ้งเตือนของระบบในหัวอีกด้วย
ดังนั้นจึงเอ่ยปากพูดโดยตรงว่า “ขึ้นไปชั้นบนเถอะ ห้อง 201~206 เป็นของพวกคุณ พอถึงหนึ่งทุ่ม ชั้นล่างมีอาหารมื้อใหญ่บริการ จำไว้ให้ลงมาทานอาหารด้วย”
ทุกคนพยักหน้าเหมือนลูกเจี๊ยบจิกข้าวสาร
จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าชีวิตมีเป้าหมาย หากโรงแรมของเถ้าแก่ตัวน้อยรายนี้เปิดต่อไปได้เรื่อย ๆ เช่นนั้นภายใต้เงื่อนไขที่ความปลอดภัยได้รับการรับประกัน ขอเพียงกลุ่มเล็กสามัคคีร่วมแรงร่วมใจกัน
หาเสบียงหนึ่งวันและค่าที่พักให้ได้มาก่อน เช่นนั้นก็สามารถใช้ชีวิตอยู่ในวันสิ้นโลกนี้ได้อย่างมั่นคง!