กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 564 เฉียนตัวตัว
ไป๋เยาเยารู้สึกว่าตัวเองหลับไปเป็นเวลานานมาก
นานมากแล้ว...ที่ไม่ได้พักผ่อนอย่างเต็มที่แบบนี้ ราวกับว่าทุกข้อต่อและทุกมัดกล้ามเนื้อบนร่างกายได้รับการผ่อนคลายอย่างเต็มที่
ให้ความรู้สึกเหมือนวิ่งเต็มสปีดกลางทะเลทรายมาหนึ่งเดือน แล้วจู่ ๆ ก็ได้นอนพักบนที่นอนนุ่ม ๆ
ดังนั้น...ขอนอนอีกสักหน่อย
สมัยเด็ก ไป๋เยาเยาชอบที่สุดก็คือนอนตื่นสาย
น่าเสียดายที่ต้องถูกอาจารย์ลากตัวขึ้นมาฝึกวิชาอยู่ตลอด
แบบที่ต้องตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง ไป๋เยาเยาจึงต้องยืนม้าบนเสาไม้ฝึกยุทธ์พร้อมกับลูลู่ พลางบ่นพึมพำทั้งที่ยังหลับตาปี๋